Borówka czarna (Jagoda)

Vaccinium myrtillus | Wrzosowate (Ericaceae)

Niska, wieloletnia krzewinka o kanciastych, zielonych pędach, tworząca gęste łany w lasach iglastych i mieszanych, jest rośliną wybitnie kwasolubną, żyjącą w ścisłej symbiozie z grzybnią (mikoryza). Jej owoce to czarne, lśniące jagody z niebieskawym nalotkiem, których sok trwale barwni skórę i tkaniny. Borówka jest biologicznym skarbem północy, przystosowanym do trudnych warunków i ubogich gleb bielicowych. Krzewinkę można opisać jako silnie rozgałęziony, zrzucający liście na zimę chamefit o wysokości od 10 do 60 centymetrów, posiadający wzniesione, zielone i kanciaste lub wąsko oskrzydlowane pędy.[2] Jedna krzewinka borówki czarnej rozrasta się za pomocą kłącza i może zajmować powierzchnię kilku metrów kwadratowych.[1] Borówka czarna występuje w Azji, Europie i Ameryce Północnej na obszarach o klimacie umiarkowanym i arktycznym, a w Polsce jest pospolita zarówno na nizinach, jak i w górach.[1]

Zdjęcia: Wikimedia Commons (autorzy i licencje)
Natura i Siedlisko
Profil Energetyczny
  • Smak: Słodki, kwaśny, cierpki
  • Termika: Chłodna
  • Wilgotność: Osuszająca (liście i suszone owoce), nawilżająca (świeże owoce)
  • Żywioł: Ziemia i Woda

"Borówka to 'stabilizator granic'. Jej energia wzmacnia naczynia włosowate (granice układu krążenia) i tonizuje błony śluzowe jelit. Chłodzi stany zapalne wywołane nadmiarem cukru we krwi i działa kojąco na zmęczone, 'rozpalone' oczy."

Wymagania Siedliskowe
  • Stanowisko: Półcień do cienia. Choć owocuje obficie w miejscach prześwietlonych, potrzebuje wilgotnego, leśnego mikroklimatu.
  • Gleba: Lekka, piaszczysta, próchniczna, wybitnie uboga w wapń.
  • Woda: Wymaga stałej wilgotności podłoża; susza w czasie kwitnienia drastycznie ogranicza zbiory.
  • pH gleby: 3.5 - 5.0 (Silnie kwasolubna).
  • Mrozoodporność: Strefa 2 (Ekstremalnie odporna na mrozy, ale potrzebuje okrywy śnieżnej dla ochrony pędów).
Rozpoznawanie w terenie
  • Liście borówki czarnej są drobne, jajowate, drobno piłkowane, o długości od 2 do 3 centymetrów, trawiastozielone po obu stronach, z gruczołowato piłkowanymi lub drobno ząbkowanymi brzegami.[2]
  • Jesienią liście borówki czarnej zmieniają kolor na jasnozielony, stają się cienkie i nagie, po czym opadają na zimę.[1]
  • Kwiaty borówki czarnej są dzbanuszkowate, różowawowo-zielone, wyrastają pojedynczo w kątach liści, mają zwisający charakter i zielonkawo-czerwonawe korony o długości od 4 do 6 milimetrów.[2][3]
  • Dojrzałe owoce borówki czarnej są pojedyncze, kuliste, czarno-niebieskie, o średnicy maksymalnie około 1 cm, lekko spłaszczone i okrągłe.[2]
  • Pędy zielone, ostro kanciaste, nagie (nieowłosione).
  • Owoce pojedyncze, kuliste, czarno-niebieskie, o soku intensywnie barwiącym na fioletowo.
Możliwe pomyłki (Zagrożenia!)

Borówka brusznica (Vaccinium vitis-idaea): Brusznica ma liście zimozielone, skórzaste, spodem kropkowane. Owoce są czerwone, gorzkawe i nie brudzą rąk.

Borówka bagienna (Pijanica) (Vaccinium uliginosum): Pędy są obłe (nie kanciaste), owoce mają bezbarwny sok i są większe. Spożycie w dużej ilości może powodować lekkie zawroty głowy (przez pasożytującego na niej grzyba).

Surowce i Zbiory
Fructus Myrtilli owoce

Dojrzałe jagody zbierane latem. Najcenniejsze są te rosnące dziko w lasach.

Działanie: Świeże jagody mają działanie lekko przeczyszczające i witaminizujące, natomiast suszone wykazują silne działanie przeciwbiegunkowe, odkażające jelita oraz poprawiające mikrokrążenie w siatkówce oka. Suszona borówka czarna, znana również jako jagoda, była tradycyjnie stosowana wewnętrznie w przypadku lekkiej biegunki, a także jako środek ludowy z czerwonym winem. Zewnętrznie wykorzystywano ją do płukania jamy ustnej i gardła w stanach zapalnych błony śluzowej.[2][5] W medycynie ludowej borówka czarna była stosowana również przy wymiotach, krwawieniach, hemoroidach oraz przy trudno gojących się wrzodach i chorobach skóry.[5]
Substancje czynne:
Antocyjany (mirtilina) wzmacniają naczynia i wzrok, a garbniki działają ściągająco na błony śluzowe, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie oraz są silnymi antyoksydantami.[5]Owoce zawierają również witaminy (C, B1, B2, PP, A) oraz kwasy organiczne.Garbniki (do 7% w świeżych, więcej w suszonych)Pektyny
Należy dokładnie myć jagody leśne (ryzyko bąblowicy!). Świeże owoce działają lekko przeczyszczająco i w przeciwieństwie do suszonych mogą nasilać biegunkę.[5]
Zbiór: Lipiec - Sierpień.
Folium Myrtilli liscie

Młode, zielone liście zbierane przed owocowaniem.

Działanie: Przeciwcukrzycowe, moczopędne, przeciwzapalne w obrębie pęcherza. **Przetwory z liści borówki stymulują krążenie w siatkówce oka, co pomaga łagodzić zmęczenie wzroku pod koniec dnia oraz poprawia zarówno widzenie dzienne, jak i nocne.**[4] Przeciwcukrzycowe, moczopędne, przeciwzapalne w obrębie pęcherza. **Spożywanie naparów z liści borówki przed posiłkiem wspomaga metabolizm, dzięki czemu organizm potrzebuje mniej węglowodanów do nasycenia i napoje te włącza się do diet odchudzających.**[4] Przeciwcukrzycowe, moczopędne, przeciwzapalne w obrębie pęcherza. **Regularne spożywanie wywaru z pędów borówki może pomagać w zapobieganiu nadciśnieniu i zakrzepom naczyniowym, a kobiety w okresie menopauzy mogą go pić w celu spowolnienia procesów starzenia się wegetacyjnego układu naczyniowego.**[4] Przeciwcukrzycowe, moczopędne, przeciwzapalne w obrębie pęcherza. **Liście jagody czarnej były w medycynie ludowej używane jako środek obniżający poziom cukru we krwi.**[2][3] Przeciwcukrzycowe, moczopędne, przeciwzapalne w obrębie pęcherza. **U nordyckich ludów tradycyjnie pito napary z liści borówki jako środek stosowany w przypadkach kaszlu, przeziębienia oraz bólów głowy.**[3][4] Przeciwcukrzycowe, moczopędne, przeciwzapalne w obrębie pęcherza. **Liście borówki czarnej były stosowane w medycynie ludowej jako środek na choroby skóry.**[2][3]
Substancje czynne:
Liście borówki czarnej (Vaccinium myrtilllus) zawierają neomirtilinę, która obniża poziom cukru we krwi, arbutynę o działaniu odkażającym drogi moczowe, garbniki o właściwościach ściągających oraz flawonoidy, które wykazują działanie przeciwutleniające.[3]
Długotrwałe stosowanie wysokich dawek liści może powodować anemię (ze względu na garbniki). Spożywanie liści borówki czarnej może być niebezpieczne, ponieważ są one potencjalnie toksyczne dla człowieka, choć w medycynie ludowej stosowano je głównie w leczeniu chorób skóry.[3]
Zbiór: Najlepszy moment na zbiór liści borówki przypada na okres kwitnienia krzewów, czyli od końca maja do początku czerwca, kiedy pędy zawierają najwięcej pożytecznych substancji.[4] Zbiór liści można przeprowadzić także jesienią wraz z dojrzałymi owocnikami, jednak takie surowce zawierają więcej garbnika, co może prowadzić do zaparków po spożyciu.[4] Zebrane liście i pędy należy suszyć w cieniu na świeżym powietrzu, rozłożone na papierze lub w suszarce w temperaturze nieprzekraczającej 40°C.[4] Wysuszone pędy borówki należy przechowywać w workach z tkaniny w suchym i zacienionym miejscu, a przydatność takiego surowca wynosi dwa lata.[4]
Praktyczne Zastosowanie
Medycyna

Biegunki (suszone owoce), zaburzenia widzenia o zmierzchu, kruchość naczyń krwionośnych, hemoroidy, wczesne stadia cukrzycy (liście), stany zapalne jamy ustnej.

Kuchnia

Jagodzianki (klasyk), pierogi, soki, dżemy, zupy jagodowe, nalewki. Jagody to idealny dodatek do deserów o niskim indeksie glikemicznym.

Rzemiosło

Sok z borówek, dzięki swoim właściwościom barwiącym, był historycznie wykorzystywany jako atrament oraz trwały barwnik do tkanin, osiągając odcienie od fioletowego po ciemną zieleń. Ludność wiejska na terenie Borów Tucholskich oraz w innych regionach tradycyjnie przeznaczała zebrane jagody do sporządzania barwników służących do farbowania tkanin i ubrań.[1][3]

Tekst oryginalny Kwiatownika

Sok z borówek był historycznie używany jako atrament oraz trwały barwnik do tkanin (odcienie od fioletu po ciemną zieleń).

Ogród

Borówka czarna (Vaccinum myrtilllus) jest rośliną okrytozalążkową, która naturalnie występuje w lasach i wrzosowiskach, ale wymaga specyficznej grzybni mikoryzowej, aby przetrwać poza lasem. Roślina okrywowa w ogrodach wrzosowiskowych i leśnych. Surowce zielarskie przeznaczone do preparatów leczniczych pozyskuje się z reguły ze stanowisk naturalnych, natomiast owoce dla przemysłu spożywczego są głównie uprawiane.[5]

Tekst oryginalny Kwiatownika

Roślina okrywowa w ogrodach wrzosowiskowych i leśnych. Wymaga jednak bardzo specyficznej grzybni mikoryzowej, by przetrwać poza lasem.

Bezpieczeństwo i Interakcje
Interakcje z lekami

Liście mogą nasilać działanie leków przeciwcukrzycowych (ryzyko hipoglikemii). Owoce mogą lekko hamować agregację płytek krwi (rozrzedzać krew).

Przeciwwskazania

Zawsze myj owoce leśne przed spożyciem ze względu na ryzyko zakażenia bąblowicą (Echinokokoza). Osoby z chorobą wrzodową żołądka powinny unikać świeżych jagód w dużych ilościach.

Cykl Życia i Ekosystem
Kalendarz Biodynamiczny
Zbiór owoców M-c: 7

Zbiór ręczny. Używanie 'grzebieni' niszczy krzewinki i jest w Polsce zakazane w lasach państwowych.

Księżyc przybywający
Permakultura i Gildie

Rola w systemie:

  • Kluczowy element runa w systemach leśnych (Food Forests).
  • Bioindykator silnego zakwaszenia gleby.
  • Podstawowa baza pokarmowa dla ptaków leśnych i niedźwiedzi.
  • Producent próchnicy kwasolubnej.

Towarzysze (Gildia):

Sosna zwyczajna

Borówka rośnie najlepiej w cieniu sosen, korzystając z ich ściółki.

Wrzos zwyczajny

Naturalni sąsiedzi z tej samej rodziny roślinnej.

Grzyby jadalne

Symbioza mikoryzowa.

Przepisy z tą rośliną
Wiedza Tajemna
  • Antocyjany zawarte w jagodach barwią przy jedzeniu jamę ustną i zęby na niebiesko-czerwoną barwę.[2]
  • Rzymski Plinjusz Starszy opisywał użycie barwnika z jagód do farbowania ubrań niewolników w Galii.[2]
  • Na dawnej Rusi niektóre postacie o statusie szamanów i znachorów wykorzystywały gałązki borówki w swoich rytuałach, przypisując jej cudowne właściwości.[4]
  • Dawniej w dniu Matki Boskiej Jagodowej święcono jagody, a na Lubelszczyźnie wierzono, że do tego dnia należy wstrzymać się z ich zbieraniem i jedzeniem.[1]
  • W tradycji polskich wsi ziele borówki tradycyjnie wykorzystywano do przystrajania palm wielkanocnych oraz święconków.[1]
  • Według wierzeń ludowych Borowiaków lasami opiekowała się Borowa Ciotka, przedstawiana jako staruszka w szacie koloru kory sosnowej z diademem z szyszek.[1]
  • W kaszubskim Domatówku organizowany jest dorocznie festyn "Jagodobranie", a podobne święta i festyny odbywają się także w innych krajach europejskich.[1]
  • Roślina posiada wiele nazw zwyczajowych, wśród których najpopularniejsze to jagoda, czarna jagoda oraz czernica.[1]
  • W Wielkiej Brytanii roślinę tę tradycyjnie nazywano bilberry, co jest zapożyczeniem z języka staronordyckiego, bardzo zbliżonym do duńskiego słowa "bøllebær". Spotykane są również nazwy whortleberry, blaeberry oraz myrtleberry.[3]
  • W Niemczech jagodę nazywa się regionalnie m.in. Besinge, Besing, Blaubeer, Schwarzbeer, Mollbeer, Wildbeer, Waldbeer, Bickbeer, Staulbeer, Zeckbeer, Moosbeer i Heubeer.[2]
  • Chromosomowa liczba gatunku wynosi 2n = 24.[2]
  • Podczas II wojny światowej brytyjscy piloci RAF jedli dżem jagodowy przed nocnymi misjami, co rzekomo drastycznie poprawiało ich zdolność widzenia w ciemności.
  • Jagoda czarna to jedna z niewielu roślin, która potrafi akumulować mangan w ilościach bezpiecznych dla ludzi, a leczniczych dla metabolizmu.
  • Antocyjany z borówki są tak silne, że przetrwały w naczyniach znalezionych w Pompejach, zachowując swoje właściwości barwiące.
  • W medycynie ludowej suszone jagody nazywano 'czarnym złotem' i podawano dzieciom jako jedyny pewny lek na 'choroby brzucha'.
  • Jedna krzewinka borówki może żyć nawet 30 lat, choć jej nadziemne pędy wymieniają się częściej.
Źródła wiedzy z sieci

Informacje oznaczone przypisem [n] zebrała z Wikipedii i stron z różnych krajów Siedziba Kwiatownika – każda sprawdzona z cytatem źródła. Kliknij przypis albo źródło, żeby zobaczyć podgląd strony.

  1. Wikipedia (pl): Borówka czarna [pl]
  2. Wikipedia (de): Heidelbeere [de]
  3. Wikipedia (en): Vaccinium myrtillus [en]
  4. diapason.com.ua [ru-RU]
  5. www.netdoktor.de [de-de]
×

Funkcja wstrzymana

Aby aplikacja mogła być dostępna za darmo i działać błyskawicznie, przeszliśmy na wersję statyczną. Moduł logowania i komentarzy jest obecnie wyłączony.

Postaw Kufel Kawy