Brodawnik zwyczajny
Leontodon hispidus | Astrowate (Asteraceae)
Bylina łąkowa bardzo często mylona z mniszkiem lekarskim ze względu na żółte koszyczki kwiatowe i rozetę liści odziomkowych. Jednak w przeciwieństwie do mniszka, liście brodawnika są zazwyczaj szorstko owłosione, a jego bezlistna łodyga nie jest dętą rurką. Tworzy typowy krajobraz tradycyjnych łąk kośnych.
Zdjęcia: Wikimedia Commons (autorzy i licencje)
- Kwiat: Fornax, CC BY 3.0
- Liście: Krzysztof Ziarnek, Kenraiz, CC BY-SA 4.0
Natura i Siedlisko
Profil Energetyczny
- Smak: Gorzkawy, trawiasty
- Termika: Neutralna
- Wilgotność: Neutralna
- Żywioł: Ziemia
"Działanie słabe, rzadko stosowany w profilowaniu terapeutycznym. Silnie wrośnięty w ziemię."
Wymagania Siedliskowe
- Stanowisko: Słoneczne.
- Gleba: Preferuje gleby wilgotne, łąkowe, żyzne, wapienne. W Polsce jest pospolity na niżu i w górach. (...) Porasta łąki, żyzne gleby. Rośnie do wysokości 2000 m n.p.m.[1]
- Woda: Roślina umiarkowanie wilgociolubna.
- pH gleby: 6.0 - 7.5
- Mrozoodporność: Pełna (Strefa 4).
Występowanie i zasięg 🌐 z sieci
- W porównaniu z europejskimi zbiorami populacje roślin z Bliskiego Wschodu (Iran) prezentują znacznie bardziej jednolity obraz. Nie ma tu w ogóle form bezliściowych, a okazy roślin różnią się wielkością i długością liści.[2]
- Pochodzi z Europy, ale jako gatunek wprowadzony występuje w całej Ameryce Północnej.[3]
Rozpoznawanie w terenie
- Łodyga (głąbik) jest PEŁNA w środku, a nie rurkowata i pusta jak u mniszka.
- Łodyga i liście są często pokryte sztywnymi, rozwidlonymi włoskami.
- Brak soku mlecznego (lub jest go bardzo niewiele i jest wodnisty).
- Pączki kwiatowe przed rozwinięciem zwisają ku dołowi (u mniszka są wzniesione).
- Leontodon hispidus to gatunek jastrzębca znany pod nazwami potocznymi: jastrzębiec szorstkowłosy i jastrzębiec szorstki.[3]
- Kwiaty Koszyczek o średnicy 2–4 cm, przeważnie pochylony w dół przed rozkwitnięciem. Po przekwitnięciu zwisły z wierzchołkiem łodygi. Kwiaty otwierają się wczesnym rankiem, a zamykają się po południu.[1]
- Dla irańskich populacji roślin charakterystyczne jest owłosienie liści w postaci włosków dwupromiennych (włosków rozwidlonych), co w Europie występuje rzadko.[2]
- Łodyga Prosta, nie rozgałęziona jak u brodawnika jesiennego. Wysokość 10–40 cm. Pod główką kwiatową wyraźnie zgrubiała, z 1–2 łuskowatymi liśćmi.[1]
Surowce i Zbiory
Herba Leontodoni ziele
Części nadziemne, głównie liście i kwiaty.
Praktyczne Zastosowanie
Medycyna
Praktycznie zapomniany w fitoterapii, historycznie używany w mieszankach łąkowych na trawienie.
Kuchnia
Paszowe dla zwierząt roślinożernych.
Rzemiosło
Dawniej kwiaty bywały używane do barwienia wełny na żółto-zielono.
Ogród
Ważny składnik różnorodnych łąk kwietnych.
Bezpieczeństwo i Interakcje
Interakcje z lekami
['Brak danych.']
Przeciwwskazania
Brak. Roślina ta jest chętnie zjadana przez bydło, przy czym język bydła jest w stanie wchłonąć spłaszczone rozety liści, pozostawiając jednak zazwyczaj twardą łodygę kwiatową.[2]
Tekst oryginalny Kwiatownika
Brak.
Cykl Życia i Ekosystem
Kalendarz Biodynamiczny
Permakultura i Gildie
Rola w systemie:
- Stabilizacja luźnych gleb łąkowych.
- Pokarm dla bydła.
Towarzysze (Gildia):
Współtworzy warstwę runa z trawami, dając pożytek owadom.
Wiedza Tajemna
- Łacińska nazwa 'Leontodon' oznacza ząb lwa – tak samo jak u mniszka, co potęguje pomyłki również u początkujących botaników.
- Podziemne części mniszka szorstkowłosego zawierają inulinę. W czasach wojny były one prażone i wykorzystywane jako substytut kawy.[2]
- W niedawnym brytyjskim badaniu dotyczącym wydajności nektarowej flory łąkowej zajęła pierwsze miejsce wśród badanych bylin „niebędących chwastami”.[3]
- Jej plon był prawie dwukrotnie wyższy niż w przypadku najlepiej ocenianej rośliny jednorocznej, która nie została uznana za chwast.[3]
Źródła wiedzy z sieci
Informacje oznaczone przypisem [n] zebrała z Wikipedii i stron z różnych krajów Siedziba Kwiatownika – każda sprawdzona z cytatem źródła. Kliknij przypis albo źródło, żeby zobaczyć podgląd strony.