Dąb bezszypułkowy

Quercus petraea | Bukowate (Fagaceae)

Majestatyczne drzewo liściaste, osiągające do 30-35 m wysokości. W odróżnieniu od swojego brata (dębu szypułkowego), posiada smuklejszą sylwetkę i prosty pień, który częściej zachowuje się aż do wierzchołka korony. Jest gatunkiem bardziej odpornym na suszę i uboższe gleby, często dominującym w lasach wyżynnych i górskich. Długowieczny, dożywający 500-800 lat.

Zdjęcia: Wikimedia Commons (autorzy i licencje)
Natura i Siedlisko
Profil Energetyczny
  • Smak: Gorzki, silnie cierpki
  • Termika: Chłodna
  • Wilgotność: Osuszająca
  • Żywioł: Ziemia

"Energia dębu bezszypułkowego jest skondensowana i stabilizująca. Jako surowiec wybitnie ściągający, 'zamyka' tkanki, tamuje wycieki (biegunki, krwawienia) i wzmacnia bariery ochronne organizmu. Idealny dla osób o konstytucji 'wilgotnej' i skłonnościach do obrzęków."

Wymagania Siedliskowe
  • Stanowisko: Dąb bezszypułkowy preferuje nasłonecznienie od słonecznego do lekko zacienionego oraz jest bardziej światłożądny od dębu szypułkowego w fazie dojrzałej. W lasach zachodniej Albanii drzewo to jest bardzo powszechne, rozprzestrzenione na równinach i terenach pagórkowatych.[2] Preferuje tereny wysokości powyżej 300 m n.p.m., z większym opadami deszczu oraz glebami słabo zasobnymi, kamienistymi i piaszczystymi, o odczynie łącznym do lekko kwaśnego.[1]
  • Gleba: Lżejsza, piaszczysto-gliniasta, przepuszczalna. Dobrze radzi sobie na glebach kamienistych i uboższych.
  • Woda: Umiarkowane; posiada wysoką tolerancję na suszę dzięki głębokiemu systemowi korzeniowemu, nie znosi natomiast wysokiego poziomu wód gruntowych i zalewania.
  • pH gleby: 4.5 - 6.5 (Preferuje gleby lekko kwaśne, źle znosi gleby silnie wapienne).
  • Mrozoodporność: Strefa 4 (Całkowicie mrozoodporny w Polsce).
Rozpoznawanie w terenie
  • Owoce (żołędzie) są siedzące – wyrastają bezpośrednio na gałązkach i nie posiadają długich szypułek.
  • Liście dąbu bezszypułkowego mają blaszki o długości 7–14 cm, szerokości 4–8 cm, z pięcioma do sześciu klapami i długim ogonkiem o długości 1–3 cm, co nadaje koronie miękki wygląd.[1]
  • Nasada liścia jest klinowata i nie posiada charakterystycznych 'uszek', w przeciwieństwie do dębu szypułkowego.
  • Kora dębu bezszypułkowego jest nieco cieńsza i bardziej płytko spękana w porównaniu z kora dębu szypułkowego.
Możliwe pomyłki (Zagrożenia!)

Dąb szypułkowy (Quercus robur): Odwrotność cech: żołędzie na długich szypułkach, liście na bardzo krótkich ogonkach z 'uszkami' u nasady.

Kasztan jadalny (Castanea sativa): Podobna kora u starszych okazów, ale liście kasztana są pojedyncze, lancetowate i ostro piłkowane, bez klap.

Surowce i Zbiory
Cortex Quercus kora

Pozyskiwana z młodych, gładkich pni i gałęzi o srebrzystej barwie (tzw. kora lustrzana). Zawiera najwięcej garbników przed wytworzeniem martwicy korkowej.

Działanie: Silnie ściągające, antyseptyczne, przeciwzapalne, przeciwbiegunkowe, uszczelniające naczynia włosowate.
Substancje czynne:
Garbniki katechinowe (8-20%) Kwas galusowy i elagowy Flawonoidy (kwercetyna) Związki trójterpenowe Pektyny
Nie stosować wewnętrznie przy chorobie wrzodowej żołądka w fazie zaostrzenia.
Zbiór: Marzec - Kwiecień (okres ruszania soków, przed rozwinięciem liści).
Folium Quercus liscie

Regularnie klapowane, skórzaste, ciemnozielone, od spodu lekko jaśniejsze. Jesienią przebarwiają się na żółtobrązowo i często pozostają na drzewie przez całą zimę (marcescencja).

Działanie: Łagodnie ściągające, przeciwbakteryjne. Wywar z liści jest ceniony w pielęgnacji cery tłustej i trądzikowej.
Substancje czynne:
Garbniki Kwercetyna Związki żywiczne Fitoncydy
Zbiór: Czerwiec - Sierpień.
Glandes Quercus (Żołędzie) owoce

Orzechy osadzone w miseczkach pokrytych płaskimi, gęstymi łuskami. Występują po 2-5 w skupieniu.

Działanie: Odżywcze (po wyługowaniu), wzmacniające układ pokarmowy, regulujące metabolizm glukozy.
Substancje czynne:
Skrobia Białka Tłuszcze Garbniki (taniny) Witaminy z grupy B
Taniny w surowych żołędziach mogą powodować uszkodzenia nerek u zwierząt domowych i silne bóle brzucha u ludzi.
Zbiór: Wrzesień - Październik.
Praktyczne Zastosowanie
Medycyna

Płukanki przy stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, nasiadówki przy hemoroidach, kąpiele stóp przy nadpotliwości. Wewnętrznie odwar przy nieżytach jelit. Bark dębu bezszypułkowego używany jest do przygotowania środków przeciwzapalnych, antybakteryjnych i krwawioczących, szczególnie w leczeniu przewlekłych biegunek i krwawień.[3] Drewno tego gatunku posiada naturalne właściwości mikrobiobójcze, co tradycyjnie było jedną z przyczyn jego szerokiego użycia w budownictwie.[1]

Tekst oryginalny Kwiatownika

Płukanki przy stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, nasiadówki przy hemoroidach, kąpiele stóp przy nadpotliwości. Wewnętrznie odwar przy nieżytach jelit.

Kuchnia

Mąka żołędziowa jako baza do chleba i zagęstnik do zup (tradycyjne pożywienie survivalowe). Kawa żołędziowa wspomagająca rekonwalescencję.

Rzemiosło

Drewno dębu bezszypułkowego jest wyżej cenione w stolarstwie artystycznym niż dębu szypułkowego ze względu na prostsze słoje i mniejszą skłonność do pękania. Główne źródło dębiny na beczki do wina (tzw. francuski dąb). Drewno tego dębu wykazuje wysoką odporność na gnicie w wilgotnym środowisku, co czyni je idealnym do budowy łodzi i konstrukcji narażonych na kontakt z wodą.[2]

Tekst oryginalny Kwiatownika

Drewno dębu bezszypułkowego jest wyżej cenione w stolarstwie artystycznym niż dębu szypułkowego ze względu na prostsze słoje i mniejszą skłonność do pękania. Główne źródło dębiny na beczki do wina (tzw. francuski dąb).

Ogród

Doskonałe drzewo parkowe i krajobrazowe, dające czerstwy, leśny mikroklimat. Wykorzystywane w rekultywacji terenów piaszczystych.

Bezpieczeństwo i Interakcje
Interakcje z lekami

Garbniki dębowe hamują wchłanianie alkaloidów, soli metali ciężkich oraz witaminy B12. Może neutralizować działanie niektórych antybiotyków i leków przeciwdepresyjnych.

Przeciwwskazania

Nie stosować wewnętrznie odwarów z kory przy niedokrwistości, gdyż garbniki blokują żelazo. Kąpiele dębowe są przeciwwskazane przy nadciśnieniu III stopnia. Ziarna dębu bezszypułkowego zawierają taniny, które powodują gorzki smak; dlatego przed spożyciem muszą być prażone lub przepłukane, aby usunąć toksyczne składniki.[3]

Tekst oryginalny Kwiatownika

Nie stosować wewnętrznie odwarów z kory przy niedokrwistości (garbniki blokują żelazo). Kąpiele dębowe są przeciwwskazane przy nadciśnieniu III stopnia.

Uzupełnienie z sieci

  • kora Larwy dębosza ość (Pyrrhidium sanguineum), nazwanego na cześć tego dębu, żywią się tkanką na styku kory i drewna martwych pni.[1]
Cykl Życia i Ekosystem
Kalendarz Biodynamiczny
Zbiór kory (lustrzanej) M-c: 3, 4

Zdejmowanie kory płatami z gałęzi pozyskanych podczas wiosennej wycinki sanitarno-technicznej.

Księżyc przybywający (faza liścia/soku) Słonecznie i ciepło (kora łatwiej 'schodzi')
Sadzenie / Przesadzanie M-c: 10, 11

Sadzenie młodych dębów z bryłą korzeniową lub z nagim korzeniem.

Nów (faza korzenia) Pochmurno, duża wilgotność
Permakultura i Gildie

Rola w systemie:

  • Dynamiczny akumulator (akumulacja wapnia w liściach)
  • Główny dostawca drewna konstrukcyjnego wysokiej jakości
  • Budowa próchnicy kwaśnej (ziemia liściowa)
  • Tworzenie siedlisk dla ginących gatunków chrząszczy (np. kozioróg dębosz)

Towarzysze (Gildia):

Buk zwyczajny

Naturalny partner w lasach mieszanych

Borówka czernica

Roślina runa preferująca kwaśne podłoże dębu

Jarząb pospolity

Wsparcie dla ptaków, mniejsze wymagania glebowe

Pieprznik jadalny: Kurka

Symbioza mikoryzowa

Dąb szypułkowy

Główny brat bliźniak, o szerszej koronie i innych żołędziach.

Dąb czerwony

Krewniak o ostro zakończonych klapach liści.

Dąb omszony

Ciepłolubny kuzyn z południa Europy.

Z archiwum Kwiatownika
Historia i legendy
Opis
Dąb bezszypułkowy przez wieki był symbolem siły, wytrzymałości i trwałości. Kora i żołędzie stosowano jako surowiec leczniczy i spożywczy, szczególnie w czasach głodu. Żołędzie tej odmiany są nieco mniej gorzkie od szypułkowych i lepiej nadają się do celów kulinarnych po odpowiedniej obróbce.
Cechy
  • Kora bogata w taniny, silne działanie ściągające i antyseptyczne
  • Żołędzie po wymoczeniu i prażeniu jadalne – baza do mąki i kawy
  • Drzewo długowieczne, odporne na suszę, nieco wolniej rośnie niż dąb szypułkowy
  • Drewno bardzo trwałe, odporne na wilgoć, cenione w szkutnictwie
Zastosowanie historyczne
  • Kora na okłady i płukanki przy stanach zapalnych skóry i jamy ustnej
  • Żołędzie na mąkę, kawę, kaszę, podstawowe źródło żywności podczas wojen i klęsk
  • Wywar z kory na biegunki, krwawienia i stany zapalne przewodu pokarmowego
  • Drewno dębowe do produkcji beczek, podkładów kolejowych, statków i mebli
Ciekawostki
  • W mitologii celtyckiej i słowiańskiej dąb bezszypułkowy był drzewem granicznym, sadzonym na rozdrożach.
  • W Europie Zachodniej z żołędzi pieczono specjalne ciasta dla dzieci i osób osłabionych.
  • Polskie dęby bezszypułkowe bywają starsze niż 500 lat i są objęte ochroną jako pomniki przyrody.
  • W czasach głodu dąb bezszypułkowy ratował lokalne społeczności przed niedożywieniem.
Ciekawostki kulturowe
  • Na Śląsku dąb bezszypułkowy sadzono na miedzach i wzgórzach – symbol przetrwania i granic.
  • W Bretanii z żołędzi dębu robiono amulety ochronne dla dzieci.
  • W Hiszpanii liście dębu wkładano do poduszki, by odpędzać złe sny.
  • W kulturze polskiej żołędzie dębowe były wykorzystywane do produkcji kawy i mąki w czasach okupacji.
  • Na Podkarpaciu przy ważnych uroczystościach sadzono dęby bezszypułkowe dla uczczenia rodu.
  • W Anglii dąb bezszypułkowy był nazywany 'drzewem królów', sadzonym przy zamkach.
🎨 Barwienie (tkaniny, włosy)
Opis
Kora i żołędzie dębu bezszypułkowego zawierają naturalne garbniki i barwniki, które od wieków były używane do farbowania tkanin, wełny, skór, a także pisanek. Otrzymywano z nich trwałe odcienie brązu, złociste brązy i głębokie ciemne żółcie. W dawnych gospodarstwach wiejskich wywar z kory dębu służył jako barwnik do koszul lnianych oraz do ręcznego barwienia nici i sieci rybackich, co przedłużało ich trwałość. W Europie Zachodniej używano dębu także do przygotowywania bejc do drewna oraz do naturalnego przyciemniania instrumentów muzycznych.
Zastosowanie
Barwienie wełny, tkanin lnianych i bawełnianych, bejcowanie drewna, nadawanie barwy skórze garbowanej roślinnie, naturalne barwienie jaj wielkanocnych.
Ciekawostka
Szczególnie cenione były żołędzie zebrane jesienią – im bardziej dojrzałe i wysuszone, tym intensywniejszy kolor barwnika.
Inne zastosowania
Kosmetyki
Opis
Kora dębu bezszypułkowego, dzięki wysokiej zawartości garbników, flawonoidów oraz kwasów fenolowych, znajduje szerokie zastosowanie w naturalnej pielęgnacji skóry. Wyciągi z kory są wykorzystywane do sporządzania toników ściągających przeznaczonych dla skóry tłustej i trądzikowej, a także w maseczkach oczyszczających, maściach łagodzących oraz płynach do kąpieli regenerujących skórę. Regularne stosowanie preparatów na bazie kory dębu pomaga ograniczać nadmierne wydzielanie sebum, przyspiesza gojenie zmian skórnych oraz wzmacnia naczynia włosowate. W tradycyjnej kosmetyce ludowej stosowano także okłady z kory przy pękających naczynkach i przyspieszaniu gojenia niewielkich ran.
Zastosowanie
Toniki do przemywania skóry tłustej i trądzikowej (na bazie naparu lub maceratu z kory – świeżej lub suszonej), okłady na zaczerwienienia i otarcia (kora mielona i parzona na ciepło), kąpiele z dodatkiem odwaru (wzmacniają i odświeżają skórę), domowe maści z maceratem z kory do smarowania podrażnionych miejsc.
Ciekawostka
W XIX i na początku XX wieku aptekarze i kosmetolodzy sporządzali toniki dębowe szczególnie polecane młodym kobietom borykającym się z nadmiernym błyszczeniem cery.
Pasza dla zwierzat
Opis
Żołędzie dębu bezszypułkowego, po wcześniejszym wymoczeniu w wodzie w celu zmniejszenia zawartości garbników, stanowią wartościową paszę dla dzikich zwierząt leśnych – dzików, jeleni, saren, a także dla wielu gatunków ptaków, zwłaszcza sójek, wiewiórek i bażantów. W tradycyjnej polskiej i południowoeuropejskiej hodowli dodawano żołędzie do karmy dla świń i bydła (zawsze w niewielkich ilościach, aby uniknąć zatrucia garbnikami). Pasza żołędziowa jest kaloryczna, bogata w skrobię, tłuszcze i minerały, co wspiera zwierzęta w okresie zimowym.
Zastosowanie
Bezpośrednia pasza dla dzikiej zwierzyny (zwłaszcza w okresie niedoboru pokarmu), dodatek do karmy dla trzody chlewnej, okazjonalnie dla bydła i owiec – wyłącznie żołędzie dojrzałe, uprzednio wymoczone lub sparzone.
Ciekawostka
W staropolskich gospodarstwach chłopskich żołędzie były nawet przechowywane na zimę jako strategiczny zapas paszy dla trzody. Stanowiły też przysmak dla dzieci – po uprzednim obgotowaniu i uprażeniu.
Drewno
Opis
Drewno dębu bezszypułkowego jest wyjątkowo twarde, ciężkie, bardzo odporne na wilgoć i czynniki biologiczne (grzyby, owady). Dzięki tym właściwościom od wieków jest cenione w szkutnictwie (budowa statków, łodzi), bednarstwie (beczki do win i piwa – nadają napojom aromat), do wyrobu podkładów kolejowych, mebli, schodów i podłóg. Z drewna dębowego wykonywano także narzędzia rolnicze, beczki maselnicze, koła młyńskie oraz ozdobne elementy architektoniczne. Drewno poddane długotrwałemu działaniu wody (np. palisady rzeczne) jeszcze bardziej zyskuje na trwałości i nabiera ciemnej barwy.
Zastosowanie
Produkcja wysokiej klasy mebli i parkietów, schodów, beczek do leżakowania wina, koniaku i whisky, konstrukcje wodne (mosty, pale), elementy architektury ogrodowej, rzeźba, snycerka.
Ciekawostka
Drewno dębowe z głębokich osadów rzecznych (tzw. dąb czarny, subfosylowy) jest szczególnie cenne i osiąga wysokie ceny jako ekskluzywny materiał stolarski i jubilerski.
Opis botaniczny
Pokroj
Drzewo dorastające do 35 m wysokości, z szeroką, nieregularną koroną.
Kora
Szara do ciemnobrązowej, spękana, na młodych gałęziach gładka.
Liscie
Podłużne, odwrotnie jajowate, mniej klapowane niż u dębu szypułkowego, o krótkich ogonkach, długości 7–15 cm.
Kwiaty
Drobne, jednopłciowe, kwiaty męskie w żółtych kotkach, żeńskie w niewielkich skupieniach, bez szypułek.
Owoce
Żołędzie, siedzące (bez szypułek), pojedyncze lub po 2–3, w miseczce z łusek.
Korzeń
Palowy, głęboko sięgający z silnymi bocznymi odnogami.
Cecha wyrozniajaca
Żołędzie bez szypułek, mniej klapowane liście, sucholubny charakter.
Występowanie
Obszar
Europa Zachodnia i Środkowa, Kaukaz, Azja Mniejsza.
W polsce
Rozproszony, głównie na południu, w lasach mieszanych, na suchych zboczach, wzgórzach i glebach piaszczystych.
Właściwości i składniki
  • Nazwa
    Garbniki (taniny)
    Dzialanie
    ściągające, przeciwbakteryjne, przeciwzapalne
    Sklad
    kwas galusowy, kwas elagowy, tanina
  • Nazwa
    Kwasy fenolowe
    Dzialanie
    przeciwutleniające, chroniące komórki
    Sklad
    kwas kawowy, kwas chlorogenowy
  • Nazwa
    Flawonoidy
    Dzialanie
    uszczelniające naczynia, antyoksydacyjne
    Sklad
    kwercetyna, rutyna
  • Nazwa
    Skrobia, białko, tłuszcze (żołędzie)
    Dzialanie
    odżywcze, energetyczne
    Sklad
    skrobia, tłuszcze, białko, cukry proste
Uwagi i ostrzeżenia
  • Uwaga
    Kora i żołędzie zawierają taniny, których nadmiar może być szkodliwy, powodować zaparcia, podrażnienia żołądka.
    Rozwiazanie
    Żołędzie należy dokładnie wymoczyć i/lub uprażyć przed spożyciem; nie podawać dzieciom poniżej 6 lat.
  • Uwaga
    Nie zbierać kory z drzew chronionych ani pomnikowych.
    Rozwiazanie
    Surowiec pozyskiwać wyłącznie z młodych gałęzi lub z drzew przeznaczonych do cięcia.
Uprawa
Gleba
Gleba umiarkowanie żyzna, świeża, przepuszczalna, lekko kwaśna do obojętnej, piaszczysto-gliniasta.
Stanowisko
Stanowisko słoneczne lub lekko zacienione, wymaga przestrzeni i głębokiego podłoża.
Wysiew
Żołędzie wysiewać jesienią do gruntu lub wiosną po stratyfikacji. Dąb rośnie powoli, ale osiąga wiek kilkuset lat.
Zbior
Kora
Miesiace
  • III
  • IV
Warunki
  • 🌱
  • 🌤️
Zoledzie
Miesiace
  • IX
  • X
Warunki
  • 🌕
  • 🍂
Liscie
Miesiace
  • VI
  • VII
Warunki
  • ☀️
Kalendarz
Siew
Miesiące
październik
Zalecana faza ksiezyca
rosnący
Typ
ogrodniczy
Czas dnia
ranek
Intensywnosc
średnia
Uwagi
Wysiewać świeże żołędzie po opadnięciu z drzewa. Unikaj wysiewu przy zbyt wilgotnej glebie.
Sadzenie
Miesiące
marzec, kwiecień
Zalecana faza ksiezyca
rosnący
Typ
ogrodniczy
Czas dnia
ranek
Intensywnosc
średnia
Uwagi
Sadzenie młodych sadzonek najlepiej wczesną wiosną – przed okresem intensywnego wzrostu.
Kwitnienie
Miesiące
maj, czerwiec
Zalecana faza ksiezyca
pełnia
Typ
obserwacyjny
Czas dnia
dowolny
Intensywnosc
symboliczna
Uwagi
Obserwuj obecność kotek męskich i żeńskich – oznacza prawidłowy rozwój.
Zbior
Miesiące
wrzesień, październik, listopad
Zalecana faza ksiezyca
malejący
Typ
zbiorczy
Czas dnia
po południu
Intensywnosc
wysoka
Uwagi
Zbieraj codziennie, aby uniknąć pleśni. Najlepsze są żołędzie świeżo opadłe, bez pęknięć.
Ciecie
Miesiące
luty, marzec, sierpień
Zalecana faza ksiezyca
malejący
Typ
techniczny
Czas dnia
w ciągu dnia
Intensywnosc
średnia
Uwagi
Cięcie zimowe – sanitarne; cięcie letnie – formujące. Unikaj cięcia przy mrozach i silnym nasłonecznieniu.
Nawozenie
Miesiące
kwiecień, maj, wrzesień
Zalecana faza ksiezyca
rosnący
Typ
ogrodniczy
Czas dnia
po południu
Intensywnosc
niska
Uwagi
Unikaj nawożenia w czasie upałów i suszy. Najlepiej stosować nawozy organiczne.
Zabezpieczanie
Miesiące
listopad
Zalecana faza ksiezyca
nów
Typ
techniczny
Czas dnia
po południu
Intensywnosc
średnia
Uwagi
Zadbaj o osłonę przed gryzoniami. Ściółkuj strefę korzeniową suchym materiałem organicznym.
Ochrona
Miesiące
maj, czerwiec
Zalecana faza ksiezyca
rosnący
Typ
obserwacyjny
Czas dnia
dowolny
Intensywnosc
symboliczna
Uwagi
Regularnie sprawdzaj liście i młode pędy pod kątem oznak chorób. Szybka reakcja może zapobiec rozprzestrzenieniu patogenów.
Zbior lisci
Miesiące
czerwiec
Zalecana faza ksiezyca
pełnia
Typ
zielarski
Czas dnia
ranek
Intensywnosc
niska
Uwagi
Zbieraj tylko zdrowe, młode liście. Unikaj zbioru po deszczu – liście muszą być suche.
Przesadzanie
Miesiące
marzec, październik
Zalecana faza ksiezyca
malejący
Typ
ogrodniczy
Czas dnia
ranek
Intensywnosc
średnia
Uwagi
Unikaj przesadzania w pełnym słońcu i przy wysokiej temperaturze. Dobrze podlać po przesadzeniu.
Rozmnazanie
Miesiące
kwiecień, maj
Zalecana faza ksiezyca
rosnący
Typ
zielarski
Czas dnia
ranek
Intensywnosc
średnia
Uwagi
Można próbować ukorzeniania sadzonek, ale najlepsze efekty daje rozmnażanie przez żołędzie.
Bibliografia
  1. https://magicznyogrod.pl/dab-bezszypulkowy-historia-i-zastosowanie.html
  2. https://kalendarzrolnikow.pl/14892/dab-bezszypulkowy-tradycja-i-symbolika
  3. https://zielnikpolski.pl/barwnik-dab-bezszypulkowy/
  4. https://zielnikpolski.pl/kosmetyki-dab-bezszypulkowy/
  5. https://www.farmer.pl/zwierzeta/zywienie/zoledzie-dla-zwierzat,79271.html
  6. https://zielnikpolski.pl/drewno-dab-bezszypulkowy/
  7. https://www.ekologia.pl/wiedza/rosliny/drzewa/dab-bezszypulkowy
  8. https://www.gospodarz.pl/encyklopedia-roslin/drzewa/dab-bezszypulkowy.html
  9. https://www.atlas-roslin.pl/gatunki/Quercus_petraea.htm
  10. https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85b_bezszypu%C5%82kowy
  11. https://rozanski.li/998/quercus-petraea-chemizm-kora/
  12. https://zielnikpolski.pl/kwasy-fenolowe-dab-bezszypulkowy/
  13. https://zielnikpolski.pl/flawonoidy-dab-bezszypulkowy/
  14. https://zielnikpolski.pl/zoledzie-sklad-odzywczy/
  15. https://zielnikpolski.pl/ostroznosc-dab-bezszypulkowy-garbniki/
  16. https://zielnikpolski.pl/zbiory-dab-bezszypulkowy/
  17. https://pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Quercus+petraea
  18. https://www.arborday.org/planting-your-tree/how-plant-bare-root-trees
  19. https://www.chicagobotanic.org/plantcollections/plantfinder/quercus_petraea--durmast_oak
  20. https://hawkslandscape.com/oak-pruning-winter-care-and-fertilizing/
  21. https://www.treehelp.com/pages/fertilizing-an-oak-tree
  22. https://www.suddenoakdeath.org/diagnosis-and-management/urban-interface/maintaining-oak-tree-health/
  23. https://en.wikipedia.org/wiki/Oak_wilt
  24. https://www.gardeningknowhow.com/ornamental/trees/tgen/transplant-trees-from-woods.htm
  25. https://www.thespruce.com/plant-acorns-grow-oaks-5203188
Przepisy z tą rośliną
Wiedza Tajemna
  • Dąb bezszypułkowy jest symbolem narodowym Walii.
  • Jego żołędzie są mniejsze niż u dębu szypułkowego, ale zawierają średnio więcej skrobi.
  • Zjawisko 'marcescencji' (zatrzymywania suchych liści na zimę) chroni pąki przed mrozem i zgryzaniem przez sarny.
  • W produkcji winiarskiej dąb bezszypułkowy daje winu więcej aromatów wanilii i przypraw korzennych niż dąb szypułkowy.
  • Bark dębu bezszypułkowego pozwala na produkcję kleju, który po wycięciu z barku może być spożywany w formie naturalnego kleju roślinnego.[3]
  • Liście dębu bezszypułkowego emitują substancje odstraszające ślimaki i larwy gąsienic, chroniąc roślinę przed szkodnikami.[3]
  • Gąsienice rosnące na drzewie tworzą pęcherze, z których można uzyskać taniny oraz barwniki i atramenty.[3]
  • Drzewo dębu bezszypułkowego daje twardą, odporną na gnicie drewnianą masę, która przy termicznym przetwarzaniu pozwala uzyskać tar, octan, olej i taniny.[3]
Źródła wiedzy z sieci

Informacje oznaczone przypisem [n] zebrała z Wikipedii i stron z różnych krajów Siedziba Kwiatownika – każda sprawdzona z cytatem źródła. Kliknij przypis albo źródło, żeby zobaczyć podgląd strony.

  1. Wikipedia (en): Quercus petraea [en]
  2. Wikipedia (ja): フユナラ [ja]
  3. Wikipedia (zh): 無梗花櫟 [zh]
×

Funkcja wstrzymana

Aby aplikacja mogła być dostępna za darmo i działać błyskawicznie, przeszliśmy na wersję statyczną. Moduł logowania i komentarzy jest obecnie wyłączony.

Postaw Kufel Kawy