Żywokost lekarski

Symphytum officinale | Ogórecznikowate (Boraginaceae)

Wieloletnia, potężna bylina o grubym, mięsistym, czarnym korzeniu (wewnątrz białym). Cała roślina jest szorstko owłosiona. Żywokost to roślina terenów podmokłych, brzegów rzek i rowów. Słynie z błyskawicznego tempa wzrostu i produkcji ogromnej ilości biomasy. Od starożytności stosowany jako 'klej na złamania' – dzięki ogromnej zawartości alantoiny drastycznie przyspiesza podziały komórkowe i regenerację tkanek.

Zdjęcia: Wikimedia Commons (autorzy i licencje)
Natura i Siedlisko
Profil Energetyczny
  • Smak: Słodki, śluzowaty, lekko cierpki
  • Termika: Zimna
  • Wilgotność: Wybitnie nawilżająca (śluzowa)
  • Żywioł: Ziemia i Woda

"Żywokost to uosobienie energii 'spajającej'. Jego śluzowa natura 'smaruje' stawy, chłodzi stany zapalne kości i ścięgien oraz dosłownie 'zalewa' rany substancjami budulcowymi. Działa jak biologiczny cement dla osłabionej struktury organizmu."

Wymagania Siedliskowe
  • Stanowisko: Półcień do słońca. Na stanowiskach słonecznych wymaga stale wilgotnego podłoża.
  • Gleba: Ciężka, gliniasta, bardzo żyzna, zasobna w azot i wilgoć. Kocha tereny zalewowe.
  • Woda: Bardzo wysokie zapotrzebowanie; nie znosi długotrwałej suszy.
  • pH gleby: 6.0 - 7.5 (Obojętna do lekko zasadowej).
  • Mrozoodporność: Strefa 4 (Całkowicie mrozoodporny, zimuje w formie korzenia).
Rozpoznawanie w terenie
  • Liście wielkie, lancetowate, bardzo szorstkie (pokryte kłującymi włoskami).
  • Górne liście zbiegają po łodydze, tworząc charakterystyczne 'skrzydełka' (listewki).
  • Kwiaty dzwonkowate, zwisające w nibyokółkach, o barwie fioletowej, purpurowej lub kremowobiałej.
  • Korzeń po przełamaniu jest śliski, śluzowaty, o czarnej skórce i śnieżnobiałym wnętrzu.
  • Liście i łodygi pokryte są białymi, cienkimi włoskami, a w dotyku są szorstkie. Japońska nazwa „Hireharisou” wywodzi się z faktu, że od podstawy liścia aż po łodygę rozciąga się skrzydełko, które upodabniano do płetwy (hire).[2]
  • Żywokost to pochodząca z Europy wieloletnia roślina z rodziny fiołkowatych, należąca do rodzaju Symphytum. Dorasta do wysokości około 60–90 cm, a od wczesnego lata do lata kwitnie białymi lub jasnofioletowymi kwiatami w kształcie dzwonków o średnicy około 2 cm. Kwiaty te mają rurkowaty kształt, zwężają się w środkowej części, a od tego miejsca rozszerzają się ku końcowi, tworząc urocze kwiaty przypominające sukienki lub suknie.[2]
Możliwe pomyłki (Zagrożenia!)

Naparstnica purpurowa (Digitalis purpurea): ŚMIERTELNIE TRUJĄCA. Przed kwitnieniem liście mogą być podobne, ale naparstnica ma liście miękkie (filcowate), a nie szorstko-kłujące. Liście naparstnicy nie zbiegają po łodydze.

Żywokost rosyjski (Symphytum x uplandicum): Mieszaniec częsty w ogrodach; liście nie zbiegają tak wyraźnie po łodydze, ma większą siłę wzrostu, ale podobne właściwości.

Surowce i Zbiory
Radix Symphyti korzen

Wykopywany jesienią lub wczesną wiosną, gdy zawiera najwięcej substancji zapasowych.

Działanie: Regenerujące tkankę kostną i łączną, przeciwzapalne, powlekające, przyspieszające ziarninowanie ran.
Substancje czynne:
Alantoina (do 1.5% - rekordowa ilość) Śluzy (do 30%) Garbniki Kwas rozmarynowy (silne działanie przeciwzapalne) Alkaloidy pirolizydynowe (symfytyna, echimidyna) Asparagina
Ze względu na alkaloidy pirolizydynowe (toksyczność dla wątroby), współczesna medycyna zaleca stosowanie WYŁĄCZNIE zewnętrzne.
Zbiór: Październik - Listopad lub Marzec.
Folium Symphyti liscie

Działanie: Stosowane głównie do okładów na stłuczenia oraz jako nawóz w ogrodnictwie.
Substancje czynne:
- Liście żywokostu lekarskiego (Symphytum officinale) zawierają aloesynę, związek, który, jak wykazano, stymuluje proliferację komórek i regenerację tkanki łącznej.[1]
Zbiór: Maj - Sierpień.
Praktyczne Zastosowanie
Medycyna

Zewnętrznie: złamania kości, pęknięcia kostne, zwichnięcia, skręcenia stawów, bóle kręgosłupa, zapalenie ścięgien, odmrożenia, oparzenia, trudno gojące się rany (bez zakażenia).

Kuchnia

Dawniej młode liście smażono w cieście, jednak obecnie odradza się spożycie ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych alkaloidów w wątrobie.

Rzemiosło

Śluzy z korzenia były dawniej używane jako naturalny klej introligatorski i szewski.

Ogród

Król nawozów naturalnych. Gnojówka z żywokostu to 'bomba potasowa' idealna dla pomidorów i papryk.

Bezpieczeństwo i Interakcje
Interakcje z lekami

Nie stosować wewnętrznie przy jednoczesnym przyjmowaniu leków hepatotoksycznych (obciążających wątrobę). Zewnętrznie - brak istotnych interakcji.

Przeciwwskazania

STOSOWAĆ WYŁĄCZNIE ZEWNĘTRZNIE. Alkaloidy pirolizydynowe mogą uszkodzić wątrobę przy spożyciu. Nie stosować na rany głębokie i zakażone (ryzyko uwięzienia infekcji pod szybko zrastającą się tkanką). Nie stosować u kobiet w ciąży i dzieci. - Ten lek zawiera żywokost. Nie należy przyjmować preparatów o nazwach: „Black Root”, „Blackwort”, „Bruisewort”, „Common Comfrey”, „Gum Plant”, „Healing herb”, „Knitbone”, „Prickley Comfrey”, „Salsify”, „Slippery Root”, „Symphytum officinale” ani „Wallwort”, jeśli występuje uczulenie na żywokost lub którykolwiek ze składników zawartych w tym leku.[3]

Tekst oryginalny Kwiatownika

STOSOWAĆ WYŁĄCZNIE ZEWNĘTRZNIE. Alkaloidy pirolizydynowe mogą uszkodzić wątrobę przy spożyciu. Nie stosować na rany głębokie i zakażone (ryzyko uwięzienia infekcji pod szybko zrastającą się tkanką). Nie stosować u kobiet w ciąży i dzieci.

Cykl Życia i Ekosystem
Kalendarz Biodynamiczny
Wykopywanie korzeni M-c: 10, 11

Pozyskiwanie grubych korzeni palowych. Uwaga: nawet mały kawałek zostawiony w ziemi odrośnie jako nowa roślina.

Nów (faza korzenia)
Cięcie na gnojówkę M-c: 5, 6, 7

Cięcie liści tuż przed kwitnieniem, kiedy mają najwięcej azotu i potasu.

Księżyc przybywający
Permakultura i Gildie

Rola w systemie:

  • Dynamiczny akumulator potasu (pobiera go z głębokości nawet 2 metrów).
  • Kopalnia minerałów dla kompostu (przyspiesza proces rozkładu).
  • Szybkoodnawialne źródło mulczu (można go kosić 4-5 razy w roku).
  • Płynny nawóz o wysokiej zawartości potasu i azotu.

Towarzysze (Gildia):

Drzewa owocowe (Jabłoń, Grusza)

Posadzony pod drzewem, żywokost działa jak pompa minerałów, dostarczając potas do wierzchnich warstw gleby.

Pomidory

Gnojówka z żywokostu to najlepsza odżywka na zawiązywanie owoców.

Przepisy z tą rośliną
Wiedza Tajemna
  • W medycynie ludowej żywokost nazywano 'kawalerskim korzeniem' – wierzono, że kąpiel w żywokoscie potrafi 'zrosnąć' utracone dziewictwo.
  • Alantoina z żywokostu jest tak skuteczna, że nie wolno jej stosować na rany brudne lub zakażone, ponieważ skóra zrośnie się tak szybko, że uwięzi ropę i bakterie wewnątrz.
  • Korzeń żywokostu jest tak twardy i czarny z zewnątrz, że przypomina węgiel, ale po obraniu ukazuje białe wnętrze, co w 'doktrynie podpisów' oznaczało leczenie kości pod skórą.
  • W Anglii żywokost nazywany jest 'Knitbone' (dziergający kości), co idealnie oddaje jego funkcję.
  • Ze względu na urocze kwiaty żywokost sprowadzono do Japonii w epoce Meiji jako roślinę ozdobną. Liście żywokostu zawierają duże ilości witamin, minerałów, wapnia i białka, dlatego w regionie Kaukazu spożywano je jako warzywo zapewniające długowieczność.[2]
Źródła wiedzy z sieci

Informacje oznaczone przypisem [n] zebrała z Wikipedii i stron z różnych krajów Siedziba Kwiatownika – każda sprawdzona z cytatem źródła. Kliknij przypis albo źródło, żeby zobaczyć podgląd strony.

  1. sacredplantco.com [zh-CN]
  2. www.naturesway.jp [ja]
  3. www.rxlist.com [en]
×

Funkcja wstrzymana

Aby aplikacja mogła być dostępna za darmo i działać błyskawicznie, przeszliśmy na wersję statyczną. Moduł logowania i komentarzy jest obecnie wyłączony.

Postaw Kufel Kawy